Imena

Postoje opće imenice ili apelativi te vlastite imenice ili imena, ovisno imenuju li se svi pripadnici određene vrste ili samo pojedinačni pripadnici.

Imenima se bavi i njih proučava onomastika, znanstvena disciplina koja se ne bavi samo istraživanjem imena, nego ujedno i njihovim značenjem te podrijetlom.

Unutar hrvatskog jezika imena se dijele na dvije velike skupine: imena mjesta ili toponimi i imena ljudi ili antroponimi.

Toponimi koji označavaju imena mjesta dijele se na ekonime, a koji obuhvaćaju sva naseljena mjesta poput Zadra, Osijeka, Zagreba.

Etnik u imenu označava ime stanovnika od naseljenog mjesta kao npr Zadranin.

Ktetik u imenu označava posvojni pridjev koji je izveden od imena mjesta u kojem ima stanovnika kao npr zadarski.

Toponimi se dijele i na oronime, a oni se odnose na imena gora kao što je Sljeme, Biokovo.

Hidronimi označavaju imena voda poput Korane, Kupe, Drave, Save.

Antroponimi predstavljaju osobna imena bilo da se radi o kršćanskom (Ivan), islamskom (Džemal) ili slavenskom soju (Jadranka) te sloju pomodnih imena kao što je Neo ili posuđenih imena poput Nataša.

Pod osobna imena ulaze i nadimci koji su nastali kako bi se mogli razlikovati ljudi koji imaju isto ime.

Prezimena se isto ubrajaju pod antroponime. Prva prezimena pojavila su se krajem 12. i početkom 13. stoljeća.

U Hrvatskoj su u to vrijeme postojala četiri najčešća izvora prezimena iz osobnog imena poput (Marjanović), zatim prema zanimanju pa tako nije bilo čudno vidjeti prezime (Ribarić), prema imenima pokrajina (Posavec) te prema nadimcima (Kuharić).